چهارشنبه ٠٥ تير ١٣٩٨
نظرسنجی
نظرسنجي غير فعال مي باشد
اوقات شرعی
صفحه اصلي > هم اندیشی اساتید 
اخبار > مادر ادب
 


 

    سه شنبه ٣٠ بهمن ١٣٩٧                       

                        وفات حضرت ام البنین :                           

مادر ادب

وفات حضرت ام البنین تسلیت.

 

 

 

روایت است که پس از وفات حضرت فاطمه (ع) در ۱۱ ه.ق، امام علی (ع) با برادرش عقیل که در نسب‌شناسی عرب شهره بود، درباره انتخاب همسری که اصیل باشد و فرزندانی دلیر و جنگاور بیاورد، مشورت کرد و عقیل، فاطمه بنت حزام بن خالد را پیشنهاد کرد و گفت در میان عرب دلیرتر از مردان بنی کلاب دیده نشده‌اند و علی (ع) با او ازدواج کرد.

روز اولی که ام‌البنین (ع) پا در خانه علی (ع) گذاشت، حسن و حسین (ع) مریض بوده و در بستر افتاده بودند. عروس تازه ابوطالب، به‌ محض آن‌که وارد خانه شد، خود را به بالین آن دو عزیز عالم وجود رسانید و هم‌چون مادری مهربان به دل‌جویی و پرستاری آنان پرداخت.

فاطمه کلابیه، بعد از گذشت مدتی از زندگی مشترک با علی (ع)، به امیرالمؤمنین پیشنهاد کرد که به جای «فاطمه» که اسم قبلی و اصلی وی بوده، او را «ام‌البنین» صدا زند تا فرزندان حضرت زهرا (ع) از ذکر نام اصلی او توسط پدرشان، به یاد مادر خویش، فاطمه زهرا (س) نیفتند و رنج بی‌مادری آن‌ها را آزار ندهد.

ثمره این ازدواج ۴ پسر به نام‌های عباس، عبدالله، جعفر و عثمان بود. این ۴ تن به شجاعت و دلیری مشهور بودند و از این رو فاطمه را ام‌البنین [= مادر پسران] نامیدند. هر چهار فرزند ام‌البنین در کربلا در کنار برادر و پیشوای خود امام حسین (ع) به شهادت رسیدند.

ام‌البنین در واقعه کربلا حضور نداشت، اما هنگامی که کاروان اسرای کربلا وارد مدینه می‌شد، شخصی خبر شهادت فرزندانش را به ایشان داد، ولی ایشان گفت: از حسین (ع) برایم بگویید. ام‌البنین وقتی شنید ۴ فرزندش همراه امام حسین (ع) کشته‌ شده‌اند، گفت: ای‌ کاش فرزندانم و تمامی آن‌چه در زمین است فدای حسین می‌شد و او زنده می‌ماند.

آورده‌اند که حضرت زینب (س) پس از ورود به مدینه به دیدار ام البنین رفت و شهادت فرزندان ایشان را به او تعزیت گفت.

 

 

فایل ضمیمه:

 

 

 


خروج




ورود
نام کاربری :   
کلمه عبور :   
 
متن تصویر را وارد کنید:
» عضویت «
پیوندها

نهاد رهبری دانشگاه ها

خبرنامه دانشجویان ایران

پایگاه استاد شهید مطهری